Afgelopen week was de regiodirecteur van OMF uit Thailand op bezoek. Mark nogwat wat zijn naam, sorry ik weet zijn achternaam niet meer. Hij gaf een les over kerkplanten. Alhoewel het was meer een vragen/antwoorden gesprek. Studenten konden vragen en hij beantwoorde de vragen. Maar voordat het zover was moest hij zelf 3 vragen beantwoorden in een soort van lezing. Namelijk wat is kerkplanten? waarom doe je het? en hoe doe je het? In het kort wat doe je, waarom en de strategie.
De strategie vond ik wel interessant. Want zijn strategie was namelijk van dat juist kerplantingteams moesten aan meerder projecten tegelijk werken en ook zo snel mogelijk weg zijn uit de kerk die ze geplant hadden. Dit was om te voorkomen dat de autonome kerk die geplant was juist onafhankelijk van de zendeling in dit geval de kerkplanter moest worden. Anders werd de kerk nooit helemaal zelfstandig. Om dit te bewerkstelligen was zijn strategie dat kerkplanters in dezelfde tijd meerdere projecten deden, zodat meteen vanaf het begin duidelijk is dat de kerkplanter er niet voor altijd zal zijn.
Om dat te realiseren moet je op een goede manier leiders, leraren en dergelijke aanstellen in de kerk. En dat doe je door te kijken naar de gaven die mensen hebben en ze daarin te discipelen, of te wel te coachen. En daar ligt denk ik een ernom leerpunt als ik kijk naar mezelf maar misschien wel over het hele vlak van christenen. Kunnen wij op een goede manier onze mede-christenen coachen? Hoe doe je dat? En wat over een christelijke niet gelovige?
Deze vraag laat ik hier hangen… Omdat ik er zelf ook nog geen antwoord op heb. Maar dat is wel iets waar ik graag mee aan de slag wil. Dus een leerdoel voor een volgende stage.