Posts Tagged ‘kerkdienst’

De les van Oosterse Orthodoxe Heiliging

vrijdag, mei 8th, 2009

Wat is voor jou een heilig leven? Laat ik maar met die vraag beginnnen… Is het makkelijk? Is het moeilijk? Gaat het vanzelf? Door wat wordt je heilig? Niet dat dit eenvoudige vragen zijn… Nee integendeel, ze zijn moeilijk te beantwoorden.  Ze gaan om het cruciale van het leven. Een heilig leven is cruciaal; het gaat erom dat je leven geheilig wordt… Want ook al geloof je, dan nog weet je niet zeker of dat je gered wordt; Of is er nog iets als genade van Jezus Christus?

Vandaag hadden we les van een Oosters-Orthodoxe missioloog. Een van de weinige, er zijn er maar een stuk of 5 in de Oosterse Orthodoxe kerk. Opvallend detail is de heiliging van het leven, de goede daden… Een sterk geloof uit zich in goede daden en een heilig leven. Want het leven van een gelovige kent zijn ups en downs… En het is de kunst om in de ups te blijven en dat bereik je door heiliging en dat is vasten, goede daden doen, belijden van zonden, bidden, en zo vaak als dat mogelijk is naar een dienst gaan. Vooral vlak voor het avondmaal.

Of eigenlijk moet ik zeggen het Heilig Avondmaal. Want het avondmaal is erg heiig… Het is niet alleen het vieren van gemeenschap maar ook het aangaan aan Gods tafel en daarvoor moet je ervan zeker zijn dat je leven zo heilig is als mogelijk. Want anders ga je aan tot je eigen oordeel.

Want volgs de Oosters Orthodoxie weet je nooit zeker of God je wel gered heeft. Het is God die bepaalt wie gered wordt en wie niet… De enige invloed die we als mensen hebben is proberen om een zo heilig mogelijk te leven… Dat is bidden, vasten en goede daden doen, maar die goede daden zijn verweven met fouten die we als mensen maken en daarvoor is er gelukkig genade.

En zo lang je heilig leeft voel je vrede in je hart…

Nou kom ik uit Barneveld en ergens deed me dit belletjes rinkelen… In hoeverre kennen wij geen streng avondmaalsbeleid? En hoe zit in andere kerkgenootschappen? Ga je aan het avondmaal tot je eigen oordeel? Of ben je gered door de genade - is de genade om de goede daden goed te maken, of is de genade er om gered te worden?

Wat kunnen wij dan leren van de heiliging? Van het willen worstelen in het leven? Zijn wij niet misschien gemaks-christenen geworden? Ik ben benieuwd hoe jij hierover denkt… Is genade alleen genoeg? Of is er meer? Reageer maar…

Kerkplanten

woensdag, januari 28th, 2009

Vandaag schrijf ik eens een stukje op mijn blog over gemeentestichting. Want ik loop nu stage in Maastricht bij een gemeentestichtingsproject in Wittevrouwenveld. In dit stukje wil ik een aantal vragen over gemeentestichting beantwoorden.

Wat is gemeente stichting?
De allereerste vraag is natuurlijk wat is gemeentestichting? Een ander woord voor gemeentestichting is kerkplanting. Of te wel je gaat ergens een nieuwe kerk beginnen. Dat is in principe gemeentestichting of kerkplanting. Een voorbeeld van de gemeente waar ik uit kom: Barneveld. Deze gemeente is ergens in de jaren 80 gesticht door mensen die al lid waren van de gereformeerd (vrijgemaakte) kerk. Echter er was nog geen vrijgemaakte kerk in Barneveld en er kwamen telkens meer vrijgemaakten in Barneveld wonen. Nu kun je afvragen of dit wel een goede reden is en of deze mensen zich niet beter bij een andere plaatselijke kerk konden aansluiten in plaats van hun eigen kerk te stichten in een omgeving waar al genoeg kerken zijn. Maar die vraag ga ik nu niet behandelen.
In Wittevrouwenveld zijn we bezig met een ander soort gemeentestichten. Hier wil het team wat bezig is met gemeentestichten juist mensen bereiken die nog geen christen zijn. Dus die zich nog niet hebben aangesloten bij een bestaande kerk. Bij dit soort gemeentestichten komt bij dat je nieuwe contacten opzoekt, en die nieuwe contacten van Jezus vertelt en ze uitnodigt om bij de community of gemeente te horen. Alles is erg open en heel erg gastvrij.  De mensen uit de wijk zijn altijd welkom bij de teamleden thuis. Hun deur staat altijd open. En ook probeert het team contacten te leggen met de mensen die ze al kennen maar ook met hun vrienden. Dus dat betekent naar verjaardagen gaan van de niet christelijke buurman. Bij alles vragen ze zich af: kan ik hiermee iemand van Jezus vertellen? gospel intentionality heet dat.

Kan iedereen gemeente stichten?
In principe kan iedereen die een passie heeft om het evangelie uit te dragen een gemeente stichten. Je hoeft niet theoloog of predikant te zijn. Vaak hebben ‘gewone’ mensen, of leken een voordeel t.o.v. theologen. Want ze zijn minder geleerd, minder wetenschappelijk en staan zo dichter bij de leefwereld van de mensen. Een voorbeeld, hier in Wittenvrouwenveld zijn de mensen vaak laag opgeleid en kunnen soms helemaal niet lezen. De mensen van het team, zijn gewone mensen met een gewone baan als ambtenaar, klantenservice medewerker en doen daarnaast een of twee dagen in de week aan gemeentestichten. In de gesprekken met de mensen kunnen ze veel beter aansluiten bij de mensen die in de wijk wonen. Daarnaast is gemeentestichten ook gewoon doe werk. Je moet het doen. Wel over de stappen nadenken en reflecteren maar vooral doen en uitproberen.
De vraag die in dat proces veel naar voren komt is de volgende:

Wanneer ben je kerk?
Ik ga deze vraag niet beantwoorden. Dat mag je zelf doen. Maar om je te helpen de volgende hulpvragen:
-    Ben je kerk op zondag?
-    Ben je kerk met een centrale plek, ruimte of gebouw?
-    Ben je kerk als je met een groep mensen bent?
-    Ben je kerk als mensen zich kunnen aanmelden, een soort vereniging dus?
-    Ben je kerk als je met mensen samenkomt in de naam van Jezus?
-    Ben je kerk als je met gelovigen bij elkaar bent om lunchen in een eetcafe in de wijk?
-    Ben je kerk als je bijelkaar bent op maandagavond voor een echte stoere mannenavond?
-    Wie is het hoofd van de kerk? Deze laatste vraag heeft maar één goed antwoord….

Om af te sluiten:

Kun jij een vorm bedenken van kerk zijn die je zo zou kunnen toepassen in jouw omgeving of netwerk? Misschien ben je al kerk zonder dat je zelf officieel kerk noemt?

Having a tropical illness

maandag, januari 26th, 2009

It is a long time ago since I wrote on this blog. Mainly because I was busy with my placement and during the weekends with relaxing and being with my girlfriend…

But last week I got ill. I did not get any vaccinations for this tropical country, the Netherlands. Nor did they ask at the border if I had the right vaccinations. So as a dutchman I got a very common dutch sickness: the flu. Well I can describe how it feels to have the flu. I can describe what happens when you have the flu. But I will leave it up to you… Probably you already have an image with flu and I guess it is not a positive image, is it? Ok lets write about my placement.

Today two other guys arrived for their placement. They are from the bible college ‘De wittenberg‘. That is the bible college where I went before I came to Redcliffe. I will stay with them in an empty appartment, withouth any comfort. Just only a matras and that is it… Well its fine for me. A matras is enough for sleeping and during day time I will be busy with my placement.

There is some good news and bad news at the same time. My placement is now halfway. I have had three weeks and I have three weeks to go… But before returning to redcliffe I will have a week holiday and at the same time my girlfriend has a holiday. Well that is the great thing of a placement in the Netherlands: I can see my girlfriend more often.

Well just to close: some pictures of my placement.

p1050127My first glimps of Maastricht

p1080128The place where I stayed for the first three weeks.

p1140132This looks boring but this is church!

Source: http://iamtrainingformission.wordpress.com/2009/01/26/having-a-tropical-illness/

Church goes to the people

zaterdag, januari 10th, 2009

My placement in Maastricht is really good. The team is really good. They are friendly people and they work in the District Wittevrouwenveld.  They all live in this district. They have the vision of simple church. Everything should be simple and they are planting house churches, by going to the people and leaving them in their natural social networks. Usually when people go to church we expect them that they come to us, an inward movement. We expect that they make new friends in church and we take them out of the networks. In the vission of the team. The church goes to the people. They will meet in the house of the people and their old friends are welcome. The plan is that the gospel will spread through all those networks without that the people have to come to church - The church comes to them. So not on inward movement but an outward movement. Church visits the people at their homes.

So not the people go to the church but the church goes to the people.

source: http://iamtrainingformission.wordpress.com/2009/01/10/church-goes-to-the-people/

Zondagochtend 8 uur…

maandag, november 10th, 2008

Het was stil. Je kon een speld horen vallen. Ik voelde me moe. Het was nog zo vroeg. De nacht had zoveel langer kunnen zijn. Ik liep de kerk in. De kerk leek wel verlaten. Er was niemand te zien, niemand te horen. Maar toch… in een klein hoekje, in een kapelletje zaten wat mensen. Voornamelijk ouderen, of zal ik zeggen bejaarden. En het is erg vroeg, mijn ogen moeten nog open gaan, althans zo voelt het. Het is nog 8 uur ‘s ochtends en het is volkomen stil in de kerk.

Dan komt de priester binnenlopen. Het blijft stil in de kerk. Een stil gebed? Na een paar minuten begint hij te spreken. De mensen beantwoorden het gesprokene met een amen. En zo gaat het een tijd door, wat we moeten beantwoorden staat keurig aangegeven in een boekje welke voor de dienst is uitgereikt. De dienst werkt erg mooi naar een hoogtepunt toe, de eucharistie of het avondmaal. We beginnen het onze vader gezamenlijk te bidden; de 10 geboden worden voorgelezen, we belijden ons geloof. Er wordt iets voor gelezen uit een van de brieven van Paulus. En iets uit het Heilige Evangelie van St. Matteüs. Daarop volgt een korte preek waarin het gelezen Bijbelgedeelte wordt uitgelegd. En vervolgens na de preek volgt een lang ritueel van bidden, voor de kerk, voor de wereld, voor zusterkerken verdeelt over de wereld. En voor de overleden mensen want het is vandaag dodenherdenking.

Vervolgens werken we naar het avond maal toe. We mogen knielen voorin de kerk; vanwaar we een stukje brood krijgen en tegelijkertijd wordt ons toegefluisterd: “Neemt, eet, gedenkt, en gelooft dat het lichaam van onze Heere Jezus Christus gebroken is tot een volkomen verzoening van al je zonden.” Vervolgens wordt de beker aangereikt waarbij ons opnieuw wordt toegefluisterd: “Deze drinkbeker is het nieuwe testament in Mijn bloed dat voor jou en voor velen vergoten wordt tot vergeving der zonden.”

Daarna gaan we terug naar onze zitplaatsen vanwaar we zien hoe de priester de overgebleven broodkruimels in de avondmaalsbeker veegt en de beker leegdrinkt. Daarna giet hij wat water in de beker en drinkt nog eens de beker leeg. Hij poetst de beker schoon met een doekje en drinkt echt de beker helemaal leeg tot op de druppel. Als teken dat Jezus echt onze zonden heeft weggenomen.

Vervolgens krijgen we dat nog te horen en daarna de zegen welke we gezamenlijk uitspreken. Waarnaar de priester wegloopt. De dienst is voorbij. De dienst heeft een diepe indruk op mij achtergelaten.
Ik blijf nog een tijdje zitten, genieten van de stilte om mij heen. Wat een dienst; het was zo goed, zo opbouwend, erg krachtig. En dan te bedenken dat deze opbouw uit 1662 stamt! Hoezo al die vernieuwingen in de kerk?